
W najnowszym wydaniu Art Monitor można przeczytać kwestionariusz z moimi odpowiedziami.

W najnowszym wydaniu Art Monitor można przeczytać kwestionariusz z moimi odpowiedziami.

MOLSKI gallery&collection ma zaszczyt zaprosić na wystawę Głowa do wycierania, prezentującą serię najnowszych 17 obrazów Sebastiana Krzywaka powstałych w latach 2022-2023. To pierwsza indywidualna wystawa prac artysty w galerii.
W prezentowanej serii obrazów Krzywak wychodzi od zagruntowanego na biało płótna, które jest tłem i zarazem aktywnym graczem kompozycji. Pierwszy etap pracy nad nią to wykonanie komputerowego rysunku, który jest punktem wyjścia do powstania obrazu. Organiczne formy rysunku przypominające ukwiały są efektem pracy komputerową myszką, która wymusza specyficzne formy wizualne. W kolejnych etapach rysunek ulega deformacji, wylewana farba częściowo go niszczy i wprowadza twórcę na inne ścieżki. Powstające w ten sposób formy są zapisem naturalnego procesu tzw. kontrolowanej przypadkowości. Etap, w którym artysta decyduje się na użycie takich narzędzi jak pędzel czy gąbka, jest rzadkim momentem bezpośredniego kontaktu z płótnem. Reszta rozgrywa się dosłownie w powietrzu, w przestrzeni pomiędzy płótnem a aerografem, sprayem lub wylewaną farbą.
W tym procesie Krzywak decyduje się przyjąć na siebie dwie role: reżysera oraz obserwatora. Proces podpowiada rozwiązania, które wcześniej były niezauważalne. Przypadkowe spłynięcie farby, delikatne zatrzęsienie dłoni w takcie pracy aerografem otwiera dotychczas ukryte rozwiązania i podpowiada pomysły. Poprzez otwartą postawę zgody na przypadkowość oraz świadome pozostawienie białych, czystych powierzchni płótna, obrazy Krzywaka nawiązują do lockowskiej tabula rasa, niezmiennie gotowej na rozpoczęcie nowego rozdziału lub zakończenie go w niespodziewanej chwili.
Powstałe podczas malowania kształty łączą się, są przerywane albo wymazywane niczym odległe wspomnienia. Stąd zaczerpnięty z filmu Davida Lyncha tytuł wystawy, „Głowa do wycierania”, który odnosi się do ulotności wspomnień właśnie, utraty pamięci i kruchości rzeczywistości. Nakładane na siebie elementy stanowią metaforę pamięci. Jej ulotny charakter przejawia się we fragmentach delikatnego wymywania i zanikania koloru na niezamalowanej partii tła. Wyczuwalna jest niezwykła miękkość w farbie. Celem takiego zabiegu nie jest zasłonięcie czy ukrycie, ale pozwolenie na przenikanie się warstw, kolorów i kształtów. W swojej najnowszej serii obrazów Krzywak umożliwia współistnienie na obrazie dwóch elementów: ostro zarysowanych form, będących trzonem kompozycji, i delikatnych warstw, przypominających półtransparentny woal. Namalowane wysublimowaną techniką obrazy tworzą indywidualny język wizualny artysty, który umożliwia odbiorcy interpretację na własnych zasadach.
wernisaż: 08.12.2023 godz. 18:00
wystawa: 09.12.2023 – 10.01.2024
MOLSKI gallery&collection
Aleja Wielkopolska 65a
60 – 603 Poznań



Stworzony projekt wystawy “Współczesna Abstrakcja Polska” ma na celu przybliżenie polskiej sztuki naszym sąsiadom, a tym samym jej promocję na rynku czeskim. Pokazane zostaną prace autorstwa: Tamary Berdowskiej, Mariusza Kruka, Sebastiana Krzywaka, Krzysztofa Mętla, Michała Misiaka, Mateusza Piestraka oraz Kingi Popieli.
Dzisiaj przedstawiamy sylwetki pierwszych dwóch artystów, a z kolejnymi zapoznamy Państwa już niebawem!
Wernisaż: 22.09.2023 godz.17:00
Wystawę będzie można oglądać w dniach 22- 24.09 w godzinach od 10.00 do 18.00
przy ulicy Jeruzalemska 964/4,
Praha 1 – Nove Mesto.




katalog z wystawy dostępny w galerii BWA Jelenia Góra














25.06. 2021 godz. 18:00 – 20:00
Wystawa otwarta będzie także
26.06.2021 godz. 16:00 – 19:00
Galeria Rodríguez
ul. Wodna 13/4
61—782, Poznań
(…) W twórczości Krzywaka – „jak to w życiu bywa” – świat natury i świat technologii nie podlegają idealistycznej fuzji, lecz sąsiadują ze sobą. Walczą o dominację niczym tekst główny i przypisy w niezwykle wypracowanym elaboracie na temat absurdalnej współczesności. Czy możliwy i sensowny byłby zatem dla artysty powrót do miłej oku ornamentyki z czasów narodzin sztuki abstrakcyjnej, czy jej minimalistycznego charakteru, typowego dla modernizmu? Jeśli zajmowanie się abstrakcją oznaczać ma konfrontację ze światem, to przebiega ono wedle prawideł techno-natury, ukierunkowanej na radykalny zwrot przeciw życiu bio.
Marek S. Bochniarz

We live in turbulent times. Cataclysms, information wars, pandemics, biological weapons, ecological disasters, refugee crises, annexations, and other dangers encroach on the global illusion of security. The various social, cultural, political, religious ideologies and dogmas that establish the so-called meta-narratives define the autonomy of the individual and seek to subordinate it to conveniently controlled apparatuses of power. Today, natural human freedom is a utopian aspiration rather than an indisputable task.
Metanarratives shape and maintain different cultural meanings, social relationships, define their boundaries and „safe“ and „supervising“ societal structures, and resistance and liberation occur as a symptom of isolation. According to M. Foucault, isolation is a condition for the development of individualization. The acute isolation that has befallen us today, inevitably leads to a state of uncertainty, the unknown, and anxiety about the future.
Art in such a determined, i.e. conditioned state acts as a creative power questioning control and free will, discovered through autonomy and rebellion. Creation is sparked by resistance, which sometimes results from internal antagonism and sometimes from external fields of tension. We live in a time that requires us to be constantly alert and anxious. By changing its forms, opposing control, combining individualization and the social plane, contemporary painting becomes a procedural form of social discourse or at least an opportunity for it. This year’s triennial actualizes the conditions for freedom in the context of global instability, contemplating them as an expectation intertwined in everyday life like a promise of a future reality.
In the context of this triennial, the metanarrative as a control mechanism and isolation as a condition of freedom will be contextually disseminated in the premises of the Museum of Applied Arts and Design (the Arsenal, i.e. the Arms Warehouse) adjacent to the former guardhouse and cultural space “Smoke Factory”.
The triennial exhibitions will take place in December 2020 – March 2021. This year organizers actualizes the conditions for freedom in the context of global instability, contemplating them as an expectation intertwined in everyday life like a promise of a future reality.
Vilnius Painting Triennial is organized by Lithuanian Artists’ Association since 1969. This traditional project functions as a representative review of contemporary painting as well as reflection of social, cultural, civic, historical, political issues through art. This year triennial is dedicated to Anniversary of 85 years of establishment of organization.
17th International Vilnius Painting Triennial [UN]DETERMINED
2020 12 08 – 2021 03 31
Locations: Museum of Applied Arts and Design, Arsenalo str. 3A, Vilnius | cultural space “Smoke Factory”, Dūmų str. 5, Vilnius.

