https://www.artcollect.com.pl/2026/pl/katalog-wystawcow/szokart,3687.html

Wystawa pod tytułem: ŻYWE TKANKI ŚWIATA
Artystki i artyści: Krzysztof Gliszczyński, Anna Kołacka, Julia Królikowska, Sebastian
Krzywak, Andrzej Leśnik
Kuratorka: Marta Smolińska
Poznańska galeria SZOKART prezentuje wystawę piątki artystek i artystów, w których
twórczości widoczne są inspiracje organicznością i abstrakcją biomorficzną. W centrum uwagi stają
fenomeny natury oraz napięcia pomiędzy skalą mikro i makro. Gliszczyński, Kołacka,
Królikowska, Krzywak i Leśnik zagłębiają się w sfery zazwyczaj niewidoczne lub niezauważane,
rozwijając przed oczami osób patrzących nowe wizualne światy o uwodzicielskiej i fascynującej
urodzie. Nasuwa się proste pytanie, czy to malarstwo przedstawiające czy raczej abstrakcja? –
paradoksalnie siła tych twórczości polega na ambiwalencji oraz ich zawieszeniu pomiędzy.
Biomorficzność odnosi się wszak nie tylko do wyglądów natury, lecz również do procesów w niej
zachodzących.
Kołacka wnika w struktury wielkości nano, przetwarzając je na wielobarwne, bujne i jakby
lepkie kompozycje, wciągające zarówno mnogością szczegółów, jak i całościowym
oddziaływaniem. Prezentują naturę w procesie, naturę naturans, która wciąż się przeobraża i
morfuje, by uwodzić nasze oczy. Co de facto widzimy? – może to morskie dno, a może
powierzchnie jakichś odległych planet lub organiczne tkanki, kolonie wirusów, wulkaniczna lawa,
pogniecione papierki od słodyczy, falujące wodorosty… Malarstwo Krzywaka również serwuje
nam światy, których nie jesteśmy w stanie jednoznacznie zidentyfikować – to obraz pod
mikroskopem? A może przeciwnie – to widok z oddalenia? Fragment czy całość? Płótna
przyciągają nas, aktywując liczne pytania i stymulując wątpliwości. To korzenie drzew? Jakiś świat
podziemny? Może ryzosfera, w której impulsy symbiotycznie przepływają między korzeniami,
roślinami, bateriami a grzybami? Dzięki nakładaniu się na siebie warstw malowanych akrylem i
aplikowanych na płaszczyznę sprayem motywy zyskują głębię i płynność, co nadaje im żywotności
znamiennej dla biomorficznej abstrakcji. Obrazy Królikowskiej powstają z kolei na transparentnej
organzie, która nadaje kompozycjom lekkości i intensyfikuje postrzeganie namalowanych
motywów. Jawią się one na owym przezroczystym podłożu niczym formy nieledwie namacalne.
Malowane mieszanką akrylów i olejów lśnią na powierzchni jak wilgotne tkanki. Zyskujemy wgląd
w te miejsca ciała, które uchylają się naszym spojrzeniom, pozostając głęboko ukryte. Tajemnice
ciała w swoich dziełach eksploruje również Gliszczyński, który w swojej unikalnej technice „żłobi”
w warstwach wosku z pigmentami, jakby drążył w organicznych tkankach. Jego obrazy to przekroje
przez jakieś bliżej nieokreślone organizmy, fascynujące żywymi barwami, które odkrywają się wraz
z kolejnymi warstwami. „Obiekt biomorficzny” zarówno swoją formą, jak i tytułem bezpośrednio
nawiązuje do nurtu organicznej abstrakcji, dialogując z dziełami Jeana Arpa czy Constantina

Brâncuși. Z kolei Leśnik skupia się na kształtach przypominających kwiaty. Gra więc zarówno z
formami pochodzącymi z natury, jak i nawiązuje do słynnych kwiatów Andy’ego Warhola.
Biomorficzność w redakcji tego malarza jest zatem ciekawie zapośredniczona przez tradycję
artystyczną.

https://orszagut.com/kepzomuveszet/deep-cuts-9064?fbclid=IwY2xjawPx5uJleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFsQzZrSmFmdndRclk0d2xNc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHvwe0QH6Q7bu7UcksXNTJiMgaMZDI49rGFVbrCQrccnTxgHJ67szW7qvdLkO_aem_YWuI3HxezViiZRMYtAuOJw

Wystawa: „Malarstwo czyni widzialnym” wystawa Wydziału Malarstwa i Rysunku UAP
Kuratorka: Marta Smolińska
Galeria SZOKART, Plac Cyryla Ratajskiego 1, 61-726 Poznań
Otwarcie: 12.02.2026 godz. 19.00
Czas trwania wystawy: 13.02.2026-28.03.2026

Tytuł grupowej wystawy „Malarstwo czyni widzialnym” : jak i o czym maluje się na Wydziale Malarstwa i Rysunku UAP nawiązuje do słynnej wypowiedzi Paula Klee. Artystki i artyści, będący jednocześnie czynni dydaktycznie na uczelni artystycznej, stają przed podwójnym wyzwaniem: nie tylko sami tworzą, lecz dodatkowo są odpowiedzialni za przekazywanie tajników malarstwa następnym generacjom osób studiujących. Jak i o czym malują zatem wybrane artystki i artyści z Wydziału Malarstwa i Rysunku UAP? Nie zawsze da się z całą pewnością stwierdzić, gdzie przebiega linia podziału między malarstwem przedstawiającym a nieprzedstawiającym, między aspektami czerpanymi z oka i z umysłu.
Hanna Łuczak i Sebastian Trzoska „rozwarstwiają” obrazy, zaglądając im do wnętrza, budując na tej bazie opowieść o podstawach malarstwa. Z kolei malarska wrażliwość Natalii Czarcińskiej łączy kluczowe pytania o definiowanie obrazu z kwestiami czasu, pamięci medium, czy nawiązaniami do tradycji monochromu. Również Andrzej Leśnik nieustannie bada język i fundamenty obrazu – czyni to, budując cały świat wewnątrzobrazowy na motywie zygzaka. Paweł Kaszczyński podejmuje pytania o relację obrazu i światła, sugerując, że nie musi być ono przedstawione, lecz może materializować się w dziele jako jego integralna część. Do awangardowej tradycji nawiązuje także Sławomir Kuszczak, którego prace dialogują ze spuścizną abstrakcyjnego malarstwa geometrycznego. Inspiracje abstrakcją biomorficzną, napięciami pomiędzy skalą mikro i makro są z kolei widoczne w malarstwie Anny Róży Kołackiej, Julii Królikowskiej i Sebastiana Krzywaka. Dla Marka Jakuszewskiego podstawą myślenia o kreowaniu wewnątrzobrazowej rzeczywistości jest natomiast znak: syntetyczny i uproszczony, lecz w końcowym efekcie od niej oddalony i autonomiczny. Na granicy przedstawienia i abstrakcji balansuje również Wojciech Gorączniak. Toksyczne i władcze męskości komentuje w swojej serii „Ex-heros” Jakub Malinowski, który przedstawia pomniki konne, dedykowane postaciom władców i zdobywców. Ada Jurczak-Łowkis opowiada w swoich obrazach jak żyje się w świecie, rządzonym przez owych dyktatorów i zwycięzców. Ewa Kubiak chwyta impresje, które jakby nagle zaczynają znaczyć więcej niż w ulotnym momencie, gdy zostały dostrzeżone przez artystkę. Paul Klee mawiał, że malarstwo czyni widzialnym. Różnorodności aspektów, które współczesne obrazy do widzialności przywodzą, wciąż poszerzając jej spectrum, nawet ten czujny artysta nie mógłby sobie wyobrazić.

https://instytutpolski.pl/budapest/pl/2026/01/15/interview-with-sebastian-krzywak

Daty wystawy: 21.01–20.02 2026 r.
Miejsce: Galeria Platan, Instytut Polski w Budapeszcie, ul. Andrássy út 32, Węgry
wernisaż: 20 styczeń 2026, godz. 18:30

Wystawę otworzy Jarosław Bajaczyk, dyrektor Instytutu Polskiego w Budapeszcie

Tekst do wystawy odczyta krytyczka sztuki Réka Fazakas

Kurator wystawy: Tomasz Pias

Sebastian Krzywak (ur. 1979) jest polskim malarzem, którego obrazy tworzone akrylem i sprayem, zbliżają się do abstrakcji lirycznej, wyobrażonej w sferze wirtualnej. Organiczne kształty powstają przez nakładanie kolejnych warstw kolorów, często w intensywnej, a czasem monochromatycznej palecie barw. Na pierwszy plan wysuwa się przy tym różnorodność stosowanych technik malarskich. W procesie tworzenia harmonii z dynamicznych linii, miękkich plam i głębokich cięć istotną rolę – obok artystycznej intencji – odgrywa przypadek.

Wystawa w Galerii Platán nosi tytuł „deep cuts”, który można interpretować na wiele sposobów: odnosi się zarówno do jawnych manifestacji form, jak i do ukrytej, lirycznej treści, którą można odczytać z warstw głębszych. Obok odważnych kolorów, symboliczne wykorzystanie pustych, białych przestrzeni odsłania te wewnętrzne, psychologiczne znaczenia.

Réka Fazakas, krtyczka sztuki

DEEP CUTS – exhibition by SEBASTIAN KRZYWAK

Exhibition opening on January 20th, 6.30 pm at the Gallery Platán

Welcome speech by Jarosław Bajaczyk, director of the Polish Institute

Opening speech by Réka Fazakas, art writer

Sebastian Krzywak (b. 1979) is a Polish visual artist whose acrylic and spray-painted canvases approach lyrical abstraction, conceived in the virtual realm. The organic shapes emerge through the layering of colors, often in a strong, sometimes monochromatic palette, where various painterly techniques gain prominence. In the creation of harmony from dynamic lines, soft patches, and deep cuts, chance plays an important role alongside artistic intention. The exhibition at Platán Gallery is titled Deep Cuts, a name open to multiple interpretations: it refers both to the primary appearances of forms and to the hidden, lyrical content of the paintings, which can be read from the deeper layers. Alongside the bold colors, the symbolic use of empty white spaces reveals these inner, psychological meanings.

(Réka Fazakas, art writer)

Exhibition will be on view till February 20th, 2026

1061 Budapest, Andrássy út 32. Gallery Platán – Polish Institute

https://contemporarylynx.co.uk/superimposition-and-mirage?fbclid=PAZXh0bgNhZW0CMTEAAaavVWIu7QH4Zkhv3_mIA7DIFT0LiG_SLnuZG0-J5Ska0earef2jTCBQ1g8_aem_9rqDWm81Ut1WSpzUPTGBBQ#

https://www.umcs.pl/pl/aktualnosci,51,wernisaz-wystawy-sebastiana-krzywaka-pt-zim-zum-fotorelacja,149390.chtm

Nowy Katalog z wystawy Głowa do wycierania dostępny w Galerii Molski

https://magazynszum.pl/171818-2/

W najnowszym wydaniu Art Monitor można przeczytać kwestionariusz z moimi odpowiedziami.

MOLSKI gallery&collection ma zaszczyt zaprosić na wystawę Głowa do wycierania, prezentującą serię najnowszych 17 obrazów Sebastiana Krzywaka powstałych w latach 2022-2023. To pierwsza indywidualna wystawa prac artysty w galerii.

W prezentowanej serii obrazów Krzywak wychodzi od zagruntowanego na biało płótna, które jest tłem i zarazem aktywnym graczem kompozycji. Pierwszy etap pracy nad nią to wykonanie komputerowego rysunku, który jest punktem wyjścia do powstania obrazu. Organiczne formy rysunku przypominające ukwiały są efektem pracy komputerową myszką, która wymusza specyficzne formy wizualne. W kolejnych etapach rysunek ulega deformacji, wylewana farba częściowo go niszczy i wprowadza twórcę na inne ścieżki. Powstające w ten sposób formy są zapisem naturalnego procesu tzw. kontrolowanej przypadkowości. Etap, w którym artysta decyduje się na użycie takich narzędzi jak pędzel czy gąbka, jest rzadkim momentem bezpośredniego kontaktu z płótnem. Reszta rozgrywa się dosłownie w powietrzu, w przestrzeni pomiędzy płótnem a aerografem, sprayem lub wylewaną farbą.

W tym procesie Krzywak decyduje się przyjąć na siebie dwie role: reżysera oraz obserwatora. Proces podpowiada rozwiązania, które wcześniej były niezauważalne. Przypadkowe spłynięcie farby, delikatne zatrzęsienie dłoni w takcie pracy aerografem otwiera dotychczas ukryte rozwiązania i podpowiada pomysły. Poprzez otwartą postawę zgody na przypadkowość oraz świadome pozostawienie białych, czystych powierzchni płótna, obrazy Krzywaka nawiązują do lockowskiej tabula rasa, niezmiennie gotowej na rozpoczęcie nowego rozdziału lub zakończenie go w niespodziewanej chwili.

Powstałe podczas malowania kształty łączą się, są przerywane albo wymazywane niczym odległe wspomnienia. Stąd zaczerpnięty z filmu Davida Lyncha tytuł wystawy, „Głowa do wycierania”, który odnosi się do ulotności wspomnień właśnie, utraty pamięci i kruchości rzeczywistości. Nakładane na siebie elementy stanowią metaforę pamięci. Jej ulotny charakter przejawia się we fragmentach delikatnego wymywania i zanikania koloru na niezamalowanej partii tła. Wyczuwalna jest niezwykła miękkość w farbie. Celem takiego zabiegu nie jest zasłonięcie czy ukrycie, ale pozwolenie na przenikanie się warstw, kolorów i kształtów. W swojej najnowszej serii obrazów Krzywak umożliwia współistnienie na obrazie dwóch elementów: ostro zarysowanych form, będących trzonem kompozycji, i delikatnych warstw, przypominających półtransparentny woal. Namalowane wysublimowaną techniką obrazy tworzą indywidualny język wizualny artysty, który umożliwia odbiorcy interpretację na własnych zasadach.

wernisaż: 08.12.2023 godz. 18:00 

wystawa: 09.12.2023 – 10.01.2024 

MOLSKI gallery&collection

Aleja Wielkopolska 65a 

60 – 603 Poznań

Stworzony projekt wystawy “Współczesna Abstrakcja Polska” ma na celu przybliżenie polskiej sztuki naszym sąsiadom, a tym samym jej promocję na rynku czeskim. Pokazane zostaną prace autorstwa: Tamary Berdowskiej, Mariusza Kruka, Sebastiana Krzywaka, Krzysztofa Mętla, Michała Misiaka, Mateusza Piestraka oraz Kingi Popieli.

Dzisiaj przedstawiamy sylwetki pierwszych dwóch artystów, a z kolejnymi zapoznamy Państwa już niebawem!

Wernisaż: 22.09.2023 godz.17:00

Wystawę będzie można oglądać w dniach 22- 24.09 w godzinach od 10.00 do 18.00

przy ulicy Jeruzalemska 964/4,

Praha 1 – Nove Mesto.

https://contemporarylynx.co.uk/degradation-and-creation-an-interview-with-sebastian-krzywak